POEMAS E BOLBORETAS

Libraría No Comments »

image23.gif

O mes de Abril vai ser para nos un mes de celebracións, o día 2 celebramos o Día Internacional do Libro Infantil; o día 23 celébrase o Día do Libro e durante todo Abril en Quimbamba celebramos o mes da poesía …. ¿E as bolboretas? Pois nos, coma estamos contentas porque chegou a primavera, como fai 40 anos que unha eiruga moi larpeira se convertiu nunha fermosa bolboreta e como pensamos que poemas e bolboretas aseméllanse moito, decidimos que imos ter poemas coma bolboretas e bolboretas coma poemas. ¿Queredes saber máis ? : aquí.

 

 

image23.gif

LIBROS, COLORES, LETRAS

Novas No Comments »

dsc00100.JPG

Este fin de semana estivemos en Oviedo onde, por casualidade, demos cunha mostra de ilustracións de libros infantís. Entramos e, para a nosa sorpresa, atopamos algún vello coñecido…

dsc00099.JPG

…coma os peixes, as lulas e os outros habitantes mariños cos que se ía atopando o poema que caera ó mar;  Chispina;  Tin e Ton, todavía de viaxe polo can adiante; a Malva  co seu paraugas máxico, e, mentras escoitabamos os “poemes de Carambelu” , tamén fixemos algunha nova amiga  que esperamos ter pronto connosco en Quimbamba.

dsc00093.JPG

 

Chámase Daniela e pareceunos unha nena ben xeitosa.

A exposición estará ata o 3 de Abril no Café Español de Oviedo.

¡Noraboa a Pintar-Pintar editorial!

www.pintar-pintar.com

O LEÓN KANDINGA

Novidades No Comments »

 

 00111.jpg

Como non podía ser doutra maneira, moitos dos contos tradicionais africanos teñen por protagonistas a animais humanizados convertidos en arquetipos positivos ou negativos. Un dos máis repetidos é o do poder que, ás máis das veces, tórnase vanidoso ou egoísta, outro é o da astucia, unha cualidade case sempre ambivalente que triunfa sobre a forza bruta a base de enganos e adulación.

Este relato, co que Kalandraka inicia unha serie de contos do  mundo, procede da tradición oral dos “bantú” e narra a historia de Kandinga, un poderoso león ó que a maldade e a avaricia deixan só, sen ninguén que lle axude a cazar cando a enfermidade e a vellez aparecen. Triste, fraco, pero aínda cheo de orgullo atopao a lebre, quen fai un trato con él : axudaralle a cazar se promete compartir a caza con ela; Kandinga prométeo e a lebre, con mentiras e trampas, consegue convencer ós outros animais para que se acheguen ó león, pero éste, unha vez que ten a caza asegurada, négase a compartila o que desencadeará a vinganza da lebre.

Tradicionalmente os contos que se lles contan ós pequenos, serven, ben para reforzar, ben para repudiar, determinados comportamentos e actitudes necesarios ou perigosos para a pervivencia da sociedade. Neste caso castígase o egoísmo e refórzase o valor da palabra dada, xa que, tanto a xenerosidade como a reciprocidade no trato, son valores moi importantes nunha sociedade na que a cooperación é a base da supervivencia e na que priman as necesidades do grupo sobre as do individuo. O conto , como tamén é habitual naqueles que proceden da tradición popular en calquera cultura, é directo, sen concesións ó sentimentalismo, cunha mensaxe clara pero aberto a diferentes interpretacións.

O seu autor, Boniface Ofogo, de orixe camerunés pero afincado en España, está especializado na recuperación de fábulas, lendas e mitos da África negra que despois narra ás nenas e nenos dos centros, escolas ou bibliotecas que visita. Desta vez a súa historia conta con outra narradora, Elisa Arguilé que, a pesares de non ter visto nunca un león, nin a sabana africana, é capaz de transformalas en imaxes  que son “… unha linguaxe que se entende en calquera parte do mundo.”

Escrito por: Boniface Ofogo

Ilustrado por: Elisa Arguilé

Editorial: Kalandraka

JIM BOTÓN Y LUCAS EL MAQUINISTA

Reseñas No Comments »

jim_boton.jpg

Lo más parecido al fenómeno Harry Potter que vivimos los niños de mi generación fue el éxito de los libros de Michael Ende, en realidad, el éxito de la película “La historia interminable” que propició el del libro y de los que posteriormente se publicaron del mismo autor en España, especialmente “Momo”. Paradójicamente (o no) el escritor rechazó siempre la película que le dió a conocer de una forma masiva y la comercialización que se hizo de sus obras a consecuencia del éxito. Vivió así una de las contradicciones a las que se enfrentan los creadores críticos con la sociedad de consumo que los ensalza y acaba convirtiéndolos en un producto más, pero que, al mismo tiempo, les permite vivir de su trabajo.

El reconocimiento en su país lo consigue en 1960 con esta obra que le valió el “Premio de Literatura Infantil de Alemania” , publicada en su momento en España por la editorial Noguer y que ahora se reedita. En ella, a una isla tan pequeña que sólo caben cuatro habitantes humanos y una locomotora, llega un paquete por equivocación; el paquete contiene un niño pequeño que se convierte en el sexto habitante de Lummerland, cuyo rey , Alfonso-doce-menos cuarto , a medida que el niño crece comprende que en la isla no habrá sitio para todos y decide, muy a su pesar, que tendrán que deshacerse de Enma , la locomotora; pero eso es algo que Lucas, su maquinista, no puede soportar, así que decide que los dos abandonarán la isla juntos; el pequeño Jim, al enterarse, decide acompañarlos en su búsqueda de un lugar donde vivir y emprenden así un viaje que les deparará múltiples aventuras y nuevos amigos.

El autor alemán siempre defendió la fantasía como un camino válido para hablar a los niños en un lenguaje con el que éstos pudieran identificarse, sin renunciar por ello a reflejar aspectos del mundo real, interior y exterior, en el que éstos viven, niños que, de hecho, en sus historias suelen representar la cordura en un mundo repleto de reglas absurdas impuestas por los adultos, con los que se relacionan en términos de igualdad, manifestando una independencia de criterio difícil de doblegar.

En Jim Botón y Lucas el maquinista encontramos lo mejor de Michael Ende :mundos imaginarios, que a veces se parecen un poquito al nuestro y otras nada de nada, amistad, amor, aventuras, héroes y villanos, dragones, mucha fantasía e inteligencia… ,en fin, literatura de la buena.

Escrito por: Michael Ende

Editorial: Noguer

EDUCACIÓN E CINE

Novas No Comments »

A Biblioteca de Ciencias da Educación da Universidade da Coruña ven de inaugurar o seu wiki de cine de educación e psicoloxía (http://cineduca.pbwiki.com).

Está dividido en dous apartados:

1. Filmografía por materias (educación, psicoloxía…)

 2. Recursos sobre cine.

O certo é que paga moito a pena facerlle unha visita, xa que está traballadísimo, tanto a parte de filmografía, moi completa e perfectamente estructurada, como a parte de recursos (bibliográficos, documentais, na rede…) que o convirte nunha estupenda ferramenta non só para educadores senón para o público en xeral. Un traballo fantástico.

CONTOS DE KALANDRAKA

Libraría 1 Comment »

 

Este sábado Ana e Patricia, da editorial Kalandraka , visitaron a nosa libraría e con elas poidemos disfrutar dunha chea de historias…

img_1887-2.JPG

 …. algúns acordámonos dos nosos avós, que nos contaban unha e outra vez un conto sobre un neno moi pequeno, moi pequeno, pero moi valente e arriscado. Así que todos, grandes e pequenos, poidemos cantar a canción de Garavanciño: “Pachín, pachín, pachón, moito coidado co que facedes….. pachín, pachín, pachón, a garavanciño non pisedes”

img_1876-2.jpg

Rimos moito  con Taro, o neno- león, e coa súa nai…. rifa que te rifa. 

img_1880-copia.jpg

Abraiadiños nos tiñan coa historia do neno perdido no bosque… ¡Levamos un susto!, menos mal que todo acabou ben…

img_1893-copia.jpg

¡¡E atopamos a Papá!!

Moitas grazas ás nenas e nenos, papás e  mamás, Ana e Patricia e, moi especialmente, a Xosé e a editorial Kalandraka ós que temos moitos motivos para estar máis que agradecidas.

NOVEDADES BARBARA FIORE

Novidades No Comments »

 84-936778-2-4-f1.png

Entre las últimas novedades publicadas por esta editorial quisiéramos recomendar dos :

“Los conejos”, una historia con tintes ecologistas y antibelicistas que es también una reflexión sobre la colonización y los estragos causados por el “proceso civilizador” . Escrita por el autor australiano John Marsden, muy popular en su país gracias sobre todo a dos ciclos de novelas para jóvenes e ilustrada por el también australiano Shaun Tan, quien, debido fundamentalmente al buen hacer de la editorial andaluza, ya no necesita presentación en España, es difícil no ver en ” la tierra fértil y oscura, húmeda y marrón [...] donde ahora el viento sopla y no encuentra nada a su paso por las llanuras” un reflejo de la realidad del país de ambos tras la llegada de los europeos. Visualmente el álbum es tan impactante que la concisión del texto, casi una nota al pie, constituye un gran acierto; una frase, como mucho dos , son suficientes para introducirnos en la multitud de pequeños detalles que descubrimos al detenernos en las ilustraciones.

También de una belleza inquietante es “La señora y el niño”, donde casi podemos tocar tanto la fascinación como el miedo que siente el niño protagonista por la que a él le parece una “giganta comeniños” y como ésta se va transformando en una simple y solitaria anciana a medida que avanza la historia . El hábil uso del color y de la perspectiva que realiza la ilustradora nos permiten acompañar al niño en todo este proceso que va del temor al cariño y de la soledad a la amistad . La autora, Geert De Kockere, vuelve a atreverse con una historia que se sale bastante de los caminos trillados aunque no de una forma tan radical como en “Greta la loca” , publicada en España por la misma editorial.

Dos libros de difícil clasificación en cuanto a la edad a la que van dirigidos probablemente porque, más que una determinada edad, lo que requieren es cierta sensibilidad estética para ser apreciados.

Los conejos

Escrito por: John Marsden

Ilustrado por: Shaun Tan

La señora y el niño

Escrito por: Geert De Kockere

Ilustrado por: Kaatje Vermeire

Editorial: Barbara Fiore

A GRANDE VIAXE

Novidades No Comments »

00110.jpg 

Achegámonos a Galicia, pero sen alonxarnos moito de Bolonia, xa que outro dos gañadores na Feira do Libro Infantil é Gabriel Pacheco, ilustrador do libro de poemas “Hago de mi voz un cuerpo”, que mereceu a mención de honra na categoría “Novos Horizontes”. Pois ben, o ilustrador mexicano pon imaxes ao texto de Anna Castagnoli no libro que acaba de publicar a editorial OQO .

Un neno soña esperto na súa habitación : construirá un barco para viaxar polo mundo ; o barco, ademáis de flotar terá ás para voar e rodas para andar pola terra e así , unha noite cando todos durman, subirá a bordo e partirá nunha viaxe fantástica : descubrirá novos países, animais salvaxes, xentes diferentes… ata que, canso, regresará a súa casa onde será recibido coma un heroe.

É grazas ás fermosas e surrealistas ilustracións de Gabriel Pacheco  que nós compartimos esta viaxe onírica do neno protagonista, xa que son elas as que realmente conseguen transportarnos lonxe da habitación donde nós lemos e o neno soña . O libro convírtese así nun trampolín, no noso propio barco para soñar espertos o que, a verdade, non está nada mal.

Escrito por: Anna Castagnoli.
Ilustrado por: Gabriel Pacheco.
Editorial: OQO

WP Theme & Icons by N.Design Studio
Entries RSS Comments RSS Log in