SOPA DE NADA

Reseñas No Comments »

capa-SOPA-DE-NADA-esp3(web)[1]

Tiñamos a  intención de recomendar este libro, unha estupenda relectura e reescritura dun conto popular do que existen moitas versións diferentes en distintas culturas. Tiñamos a  intención de  recomendalo por moitas razóns: pola renovación estética dunha historia tradicional , pola súa estructura de repetición e acumulación que tanto lles gusta  aos pequenos; polo sentido do humor que necesita  da participación activa do lector para acadar  pleno significado; pola coidada linguaxe e os divertidos diálogos  entre os personaxes;  polas sorprendentes ilustracións da artista iraniana Rashin Kheiriyeh, da que non coñeciamos ningún traballo anterior pero á que procuraremos non perder de vista dende agora. En definitiva porque é un álbum absolutamente moderno no que late o espírito da literatura popular.

Como digo, tiñamos a intención de recomendalo coas nosas propias palabras pero, polo camiño,  atopamos unha reseña no estupendo blog  “literatura infantil y juvenil actual” e descubrimos que xa todo estaba dito alí, dun xeito que non somos quen de mellorar . Así que:  “Gústanos este libro. Razón aquí”.

Escrito por: Darabuc

Ilustrado por: Rashin Kheiriyeh

Editorial: OQO

MALVADO CONEJITO

Reseñas No Comments »

001

El conejo antes conocido por Copo de Algodón y ahora por “Malvado Conejito” ha huído de casa de sus padres, dejando una carta para ambos en la que explica los motivos de su fuga y su decisión de unirse a sus nuevos mejores amigos, “los conejos del infierno”. La carta esté repleta de hechos espeluznantes: malvado conejito se ha perforado una oreja, nunca se lava los bigotes y se desvela todas las noches. Pero quizás la realidad no sea tan terrible y la narración de Copo de Algodón sólo pretenda que sus padres comprendan que puede haber cosas mucho peores que, por ejemplo, un boletín con malas notas.

Como  todos los libros que conocemos fruto de la relación entre la escritora y el ilustrador, éste es un álbum divertido que narra con humor, ternura y sin pretensiones una historia sencilla, cercana a los problemas cotidianos a los que se enfrentan los niños, con los que conecta con suma facilidad. 

Escrito por: Jeanne Willis

Ilustrado por: Tony Ross

Editorial: Océano

OS MIL BRANCOS DOS ESQUIMÓS

Reseñas No Comments »

ESQUIMOS ESQUIMO¦ü 03 ESQUIMO¦ü 07

No ano 2008 cando OQO publicara o libro ” Quen levou a lúa?” xa  chamaran  a nosa atención as ilustracións de Madalena Matoso á que ata ese momento non coñeciamos, a pesares de ser unha das mais importantes ilustradoras portuguesas. O ano seguinte conseguíu no seu país o 13º Premio Nacional de Ilustraçao polo seu libro “A charada bicharada”e nos ùltimos meses colaborou con OQO neste  que agora recomendamos e tamén  con Kalandraka facendo as ilustracións de “Ovelliña dame lá”.

En Portugal forma parte  xunto con Isabel Minhós, coautora do libro, do equipo da magnífica editorial Planeta Tangerina, que na sùa páxina describe deste xeito o seu labor editorial: “Cada edição do Planeta Tangerina é preparada com os cuidados de uma fornada antiga de pão: recolhemos o cereal, apenas quando se encontra maduro; trituramos no moinho, em pedra que moa fininho para não passarem impurezas; e depois amassamos e voltamos a amassar, de mangas bem arregaçadas (e mãos sempre lavadas). Após um longo e quente repouso, tendemos pequenas bolas que vão a cozer em forno de lenha. Mais tarde, desfolhamos devagar cada exemplar, saboreando todo o miolo ainda fumegante…” Así que diante dalgúns dos seus libros unha pode  exclamar Mmm…! , e con iso dicilo todo.

E a mesma expresión  serve perfectamente para  o que agora temos entre as mans e que nos leva de viaxe  polo  país dos  Inuit da man dun pequeno esquimó. É un mundo dun branco infinito, pero sempre diferente : o branco das folerpas, o branco azul da auga, o branco da noite. Os ollos do neno transforman a aparente monotonía dunha paisaxe inmensa , sen árbores, sen montañas, sen vexetación,  nunha explosión de luz e cor. O mesmo fai a ilustradora que, usando tan só  anaquiños de papel, crea para nós unha colorista representación da vida cotiá do neno protagonista.

No blog de planeta tangerina pódense ver algunhas das fotos nas que se inspiraron as autoras cando estaban a traballar no libro e que son en verdade, como elas mesmas din, fascinantes: aqui.

Escrito por: Isabel Minhós Martíns

Ilustrado por: Madalena Matoso

Editorial: OQO

LOS VIAJES DE OLGA

Reseñas No Comments »

Olga-cast_1_1[1]

” De noche en sus sueños lirondos

Olga se va de viajes mayores

a través del bosque de árboles redondos

al País de los Círculos de Colores”

Así comienza el viaje nocturno y onírico de Olga a través de mundos tan divertidos como absurdos: el País de los Círculos, donde están prohibidos los cuadrados; el País de los Angulos Miles, donde nada curvo se permite; el País de los Colores Rojos, donde todo ha de ser de ese color o el País Cabeza Abajo en donde sólo se permite una postura.

Cada uno de esos países tiene una serie de leyes severas que hay que cumplir a rajatabla y en cada uno de ellos pretenden someter a la niña a una adaptación forzosa a la que Olga se resiste por sistema, hasta que encuentra una forma de salir disparada hacia el mundo siguiente… saltando de mundo en mundo hasta acabar de nuevo en el  País de la Cama, que es el lugar donde todo se permite y todo puede ocurrir.

Olga, en sus sueños, representa la libertad y el sentido común en un mundo regido por normas absurdas que sólo tienen sentido para sus fanáticos habitantes , algo con lo que muchas niñas y niños se sentirán identificados, pero además representa la autoestima y la valentía  de seguir siendo ella misma por encima de todo, incluso cuando eso implica entrar en conflicto con los valores que los mayores tratan de imponerle.

Escrito con mucho sentido del humor, en verso y con una estructura repetitiva también en el dibujo, que combina el color y la acumulación de detalles en las escenas que transcurren en los distintos países, con la simplicidad de los bocetos en blanco y negro en las páginas de transición, es un libro muy divertido y que invita a la lectura en voz alta.

Editorial : Takatuka

Escrito por: Paul Maar

Ilustrado por: Eva Muggenthaler

 

AQUÍ ES MI CASA

Reseñas No Comments »

007.jpg

 

 

 

 

 

 

Este álbum demuestra de manera ejemplar la fuerza expresiva de la simplicidad. Una línea blanca dibujada con tiza por un niño divide en dos mitades la página. En el lado izquierdo se sienta el niño, satisfecho porque ha dibujado los límites de su casa. En el lado derecho un caracol, un árbol, la lluvia o un conejo se empeñan en traspasar la línea, que es reparada una y otra vez por el niño, cada vez más enfadado.

De pronto otro niño se acerca . Se para . Observa la línea y se da la vuelta, dejando al pequeño muy satisfecho… tan sólo por un momento, justo lo que tarda en darse cuenta de que a su alrededor sólo hay vacío. Así que decide borrar la línea y correr en busca de un nuevo amigo con el que jugar.

Casi sin palabras, con la sencillez y claridad de una tira cómica, se nos cuenta una historia tan simple o tan compleja como la mirada y la mente del lector sea capaz de elaborar.

Escrito e ilustrado por: Jérôme Ruillier

Editorial: Juventud

BOLBORETAS

Reseñas 1 Comment »

8440305133.jpg

E dunha recomendación a outra. Desta vez foi unha cliente, profe nun instituto, quen falando das dificultades na selección de literatura xuvenil, á marxe das modas de cada momento, aconsellounos este libro. É unha historia pequena, sinxela, que fala de como espertamos a algunhas das emocións máis intensas da vida, á introspección, á soidade . A primeira vez que sentimos que podemos compartir algo moi íntimo cunha persoa especial. O noso primeiro bico. A primeira vez que namoramos.

Ela, nos dixo, acostuma a lelo na clase e as nenas suspiran e os nenos fanse os duros, coma se nada tivese cambiado. Fala dun rapaz que xoga a un xogo solitario: con coidado de non mancala atrapa na boca unha bolboreta e goza coa sensación de tela dentro revoando, pensa que é a sensación máis marabillosa do mundo ata que unha rapaza á que trata de aprenderlle o seu xogo pídelle que llela pase, de boca a boca e, cando o fai, descobre outra sensación aínda máis incrible, a de ter un milleiro de bolboretas voándolle por dentro.

Delicado o texto e delicada a ilustración coma delicada é a emoción que reproduce, imposible de esquecer por máis que pasen anos por riba de nós.

Escrito por: Xabier P. Docampo

Ilustrado por: Xosé Cobas

Editorial: Everest

NOVAS MIRADAS

Reseñas 2 Comments »

img0121.jpg 

Se  eu fose quen de escribir ou ilustrar un libro tan pensado e traballado como El libro negro de los colores” creo que, por riba de calqueira premio, parabén ou eloxio que se me fixese,  quixera que alguén lera, pensara, interpretara e recreara o meu traballo do xeito en que o fixeron, por exemplo, os alumnos de quinto e sexto de primaria do CEIP JOSÉ CORNIDE SAAVEDRA en A Coruña.

Se máis aló do disfrute coa súa lectura e contemplación, as autoras querían con esta obra mover á reflexión, velaí vai un exemplo de cómo, alomenos neste caso, cumpriron con creces.

Moito mellor do que charla, película, ou exemplo ningún que se lles  poidera amosar tería conseguido, estas nenas e nenos deron atopado  dentro deles mesmos un xeito de expresar a vivencia das cores sen utilizar o sentido da vista, experimentando así unha das experiencias máis enriquecedoras que se poden vivir coa lectura: o descubrimento dunha nova perspectiva dende a que interpretar o que nos rodea .

¿Será así , mirando para dentro, como poderemos comprender, ós que parecen ser diferentes de nós?

E ¿será así, mirando para dentro, como han de atopar os nosos nenos unha mirada nova coa que entender e cambiar este mundo que lles deixamos?

¿Poderán axudarlles nesta tarefa os libros? Neso están algúns e algunhas.

img0061.jpg

Máis en http://anosabiblio.blogspot.com/

JIM BOTÓN Y LUCAS EL MAQUINISTA

Reseñas No Comments »

jim_boton.jpg

Lo más parecido al fenómeno Harry Potter que vivimos los niños de mi generación fue el éxito de los libros de Michael Ende, en realidad, el éxito de la película “La historia interminable” que propició el del libro y de los que posteriormente se publicaron del mismo autor en España, especialmente “Momo”. Paradójicamente (o no) el escritor rechazó siempre la película que le dió a conocer de una forma masiva y la comercialización que se hizo de sus obras a consecuencia del éxito. Vivió así una de las contradicciones a las que se enfrentan los creadores críticos con la sociedad de consumo que los ensalza y acaba convirtiéndolos en un producto más, pero que, al mismo tiempo, les permite vivir de su trabajo.

El reconocimiento en su país lo consigue en 1960 con esta obra que le valió el “Premio de Literatura Infantil de Alemania” , publicada en su momento en España por la editorial Noguer y que ahora se reedita. En ella, a una isla tan pequeña que sólo caben cuatro habitantes humanos y una locomotora, llega un paquete por equivocación; el paquete contiene un niño pequeño que se convierte en el sexto habitante de Lummerland, cuyo rey , Alfonso-doce-menos cuarto , a medida que el niño crece comprende que en la isla no habrá sitio para todos y decide, muy a su pesar, que tendrán que deshacerse de Enma , la locomotora; pero eso es algo que Lucas, su maquinista, no puede soportar, así que decide que los dos abandonarán la isla juntos; el pequeño Jim, al enterarse, decide acompañarlos en su búsqueda de un lugar donde vivir y emprenden así un viaje que les deparará múltiples aventuras y nuevos amigos.

El autor alemán siempre defendió la fantasía como un camino válido para hablar a los niños en un lenguaje con el que éstos pudieran identificarse, sin renunciar por ello a reflejar aspectos del mundo real, interior y exterior, en el que éstos viven, niños que, de hecho, en sus historias suelen representar la cordura en un mundo repleto de reglas absurdas impuestas por los adultos, con los que se relacionan en términos de igualdad, manifestando una independencia de criterio difícil de doblegar.

En Jim Botón y Lucas el maquinista encontramos lo mejor de Michael Ende :mundos imaginarios, que a veces se parecen un poquito al nuestro y otras nada de nada, amistad, amor, aventuras, héroes y villanos, dragones, mucha fantasía e inteligencia… ,en fin, literatura de la buena.

Escrito por: Michael Ende

Editorial: Noguer

WP Theme & Icons by N.Design Studio
Entries RSS Comments RSS Log in